Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z dnia 15 września 2010 r. o sygn. akt I SA/Gd 951/10 Przewodniczący I Wydziału WSA w Gdańsku wezwał T. M. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 7 czerwca 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2010 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.).
- 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji:
- 2.1. W odpowiedzi na wymienione wyżej zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu skarżący wniósł do WSA w Gdańsku (1) zażalenie na w.w. zarządzenie oraz (2) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych (k. 13 i 18 akt WSA w Gdańsku).
- 2.2. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 951/10, Referendarz sądowy WSA w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
- 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:
W w.w. zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału WSA w Gdańsku skarżący podniósł, że został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2 x 100 zł = 200 zł, chociaż wniósł "...jedną skargę na dwie decyzje". Uznał opłatę za "wygórowaną", ponieważ w sądach cywilnych za podobne sprawy materialne opłata wynosi 5 % od wartości spornych należności, nie mniej jednak niż 30 zł. Zatem w sytuacji skarżącego byłaby to kwota 30 zł. Następnie skarżący powołał się na swoją sytuację majątkową, stwierdzając, że jest emerytem i kwota 200 zł zapewnia mu przeżycie jednego tygodnia w miesiącu.
Ponadto, skarżący sformułował obelżywe i wulgarne opinie o Rzeczypospolitej Polskiej i zakończył stwierdzeniem, że to w.w. SKO powinno uiścić wpis od skargi, bowiem "...nie rozpatrzyło odwołanie od decyzji Wójta Gminy W.".
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Zażalenie skarżącego jest bezprzedmiotowe, dlatego postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu.
- 4.2. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie po wydaniu przez Referendarza sądowego WSA w Gdańsku postanowienia z dnia 7 grudnia 2010 r. (patrz: pkt 2.2. niniejszego uzasadnienia), którym zwolniono skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości (w tym wpisu od skargi) rozpatrywanie zasadności powyższego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny stało się bezprzedmiotowe. Uzasadnienie zażalenia nie budzi wątpliwości, co do tego, że skarżący przy jego pomocy starał się o uniknięcie obowiązku ponoszenia ciężaru kosztów sądowych. Pożądany przez niego skutek został osiągnięty przy pomocy instytucji prawa pomocy. Merytoryczne rozpoznanie zażalenia nie może więc w żaden sposób wpłynąć na kwestie wpisu od skargi. Tym samym postępowanie zażaleniowe powinno zostać umorzone.
- 4.3. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę skarżącemu, że formułowanie obelżywych wypowiedzi, z wykorzystaniem słów powszechnie uznanych za wulgarne, względem Rzeczypospolitej Polskiej jest niedopuszczalne. Zachowanie takie jest niezgodne w wymogami prawa, gdyż Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym swych obywateli (art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), któremu należy się szacunek, oraz godzi w elementarne wymogi moralności i ludzkiej przyzwoitości. Ponadto, kierowanie takich sformułowań do sądu godzi w powagę wymiaru sprawiedliwości. W przyszłości takie wypowiedzi skarżącego mogą spotkać się ze stosowną odpowiedzialnością prawną (w tym kary grzywny). Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny poprzestaje na upomnieniu skarżącego i wezwaniu do zaprzestania takich niegodnych zachowań.
- 4.4. Mając na uwadze w.w. bezprzedmiotowość zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.