Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2024 r., I SA/Gd 203/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. i zwrócił uiszczony wpis od skargi.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 lutego 2024 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi i nadesłanie podpisanego odpisu skargi z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej jako "P.p.s.a.".
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego wniósł o jego uchylenie podnosząc zarzut naruszenia art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez niewystosowanie zawiadomienia o braku formalnym skargi wraz z wezwaniem do uzupełnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przystępując do oceny podniesionego zarzutu należy przede wszystkim przypomnieć, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było niewykonanie wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu w przedmiocie naruszenia art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że jest ona bezpodstawna.
Pełnomocnik Skarżącego formułuje twierdzenia co do braku dostarczenia zarządzenia z dnia 27 lutego 2024 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi i w konsekwencji o niezaistnieniu przesłanek do odrzucenia skargi. Z analizy akt wynika jednak, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 lutego 2024 r. Sąd wezwał pełnomocnika do podpisania skargi i złożenia podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni, pouczając, że nieusunięcie braków formalnych skargi skutkować będzie odrzuceniem skargi (k. 18 akt). Również na zarządzeniu z dnia 27 lutego 2024 r. znajduje się adnotacja sekretarza sądowego opatrzona jego podpisem o przekazaniu pełnomocnikowi wezwania do uzupełnienia skargi (k. 1 akt). Przede wszystkim jednak w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru wskazanego wezwania w dniu 14 marca 2024 r. Na wymienionym dokumencie określono zawartość przesyłki sądowej, wskazując, że zawiera ona m.in. "wezwanie do usunięcia braków form. skargi".
Odbiór przesyłki o wskazanej zawartości został potwierdzony przez pełnomocnika (k. 19 akt). W świetle powyższych ustaleń argumentacja pełnomocnika, zgodnie z którą w przesyłce sądowej otrzymanej przez niego w dniu 14 marca 2024 r. nie znajdowało się wezwanie do uzupełnienia braków pozostaje zatem gołosłowna i w sprzeczności nawet z potwierdzeniem odbioru opatrzonym jego własnym podpisem. W konsekwencji przedstawione w zażaleniu twierdzenia nie mogły się przyczynić do podważenia ustaleń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji i oceny, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.