Uzasadnienie
Sygn, akt II FZ 1013/15
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie G. F. na postanowienie tego Sądu z dnia 31 sierpnia 2015 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2015 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji wskazano, że postanowienie o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy doręczono w dniu 14 września 2015 r. Skarżąca pismem z dnia 23 września 2015 r. (data nadania 24 września 2015 r.), to jest po upływie 7-dniowego terminu do zaskarżenia, wniosła zażalenie na ww. postanowienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji odrzucił przedmiotowe zażalenie jako spóźnione na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.).
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca stwierdziła, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ustalił, że zażalenie zostało wniesione po terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 194 § 1 P.p.s.a, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. (art. 194 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W związku z powyższym, z mocy art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Oceniając postępowanie przed sądem pierwszej instancji z perspektywy wskazanych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA po upływie terminu. Przesyłka zawierająca postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym stronie prawie do jego zaskarżenia, została doręczona skarżącej w dniu 14 września 2015 r. Ponieważ siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia upłynął 21 września 2015 r., WSA w Warszawie słusznie odrzucił zażalenie na mocy art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Dodatkowo należy wskazać, że skarżąca w swoim zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zawarła żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.