Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 608/10, mocą którego oddalono wniosek T. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zawarty w skardze wniosek nie został uzasadniony, nie przedstawiono w nim żadnych argumentów na poparcie tezy, że spełniono w tej sprawie przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - co skutkuje jego oddaleniem.
W zażaleniu od powyższego postanowienia Strona wniosła o jego uchylenie i ponowne rozpoznanie jej wniosku. Wskazała, że z akt podatkowych wynika, że Organy przystąpiły już do wykonywania decyzji. Między innymi zajęły nieruchomość Strony, a jej sprzedanie w toku egzekucji będzie oznaczać spełnienie przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne, jednakże z innych przyczyn, niż podnosi Skarżąca.
Na wstępie wskazać należy, że skarga Strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2007 r. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 608/10. Wynika to z faktu, że pismem z dnia 13 października 2010 r. wezwano Stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 9.799 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 27 października 2010 r., a Skarżąca uiściła wpis w dniu 7 listopada 2010 r., a więc cztery dni po terminie.
Powyższe fakty prowadzić muszą do wniosku, że Sąd pierwszej instancji przedwcześnie rozpoznał zawarty w skardze wniosek Strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten znajdował się bowiem w skardze zawierającej brak formalny w postaci nieuiszczenia wpisu, uniemożliwiający podjęcie przez Sąd jakichkolwiek działań w tej sprawie, z wyjątkiem tych zmierzających do usunięcia tegoż braku (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Co za tym idzie, rozpoznanie wniosku Strony na tym etapie postępowania nie miało umocowania prawnego. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji (z dnia 9 września 2010 r.) zostało bowiem wydane jeszcze przed wezwaniem Strony do uiszczenia wpisu (pismem z dnia 13 października 2010 r.), którego Skarżąca nie uiściła też przed tą datą z własnej inicjatywy (do czego nie była oczywiście zobowiązana).
Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw prawnych by odnieść się do meritum postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na powyższe, w oparciu o treść art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.