Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 października 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 376/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uwzględnił skargę K.C. i uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 30 marca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r., a także zasądził od organu odwoławczego na rzecz Skarżącego kwotę 2900 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Z zażaleniu na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania Skarżący zarzucił naruszenie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1) lit. a) i § 6 pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W ocenie Skarżącego, zasądzona kwota powinna uwzględniać wynagrodzenie adwokata w podwójnej stawce minimalnej. Skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak stanowi natomiast art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia MS, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia MS).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że przy kalkulacji należności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego, w zakresie wydatków związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika, sądowi pozostawiony jest pewien margines oceny, który pozwala na uwzględnienie okoliczności związanych z prowadzeniem konkretnej sprawy.
Sąd administracyjny pierwszej instancji, wydając zaskarżone postanowienie, ustalił stawkę wynagrodzenia pełnomocnika zgodnie z zasadami przewidzianymi w powołanych powyżej aktach normatywnych. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się z przedstawioną w zażaleniu argumentacją, że sprawa miała szczególnie zawiły charakter, wynikający z tkwiących u jej podstaw skomplikowanych zagadnień interpretacyjnych. Argumentacja prawnicza i formułowanie pism procesowych, z wykorzystaniem rozumowań interpretacyjnych – również z odwołaniem się do wykładni historycznej i metod komparatystycznych - stanowią standardowe czynności w pracy każdego profesjonalnego pełnomocnika, a sprawy kontrolowane przez sądy administracyjne z natury rzeczy mają charakter wieloaspektowy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie sądu administracyjnego pierwszej instancji nie naruszało prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.