Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Po 931/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek D.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 31 sierpnia 2012 r., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2008r., odsetek za zwłokę oraz kosztów postępowania egzekucyjnego.
Powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że nie mógł przyznać skarżącemu ochrony tymczasowej, o której mowa ww. przepisie, bowiem zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie decyzji nie został uzasadniony.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., polegające na uznaniu, iż strona w okolicznościach sprawy nie wykazała, w oparciu o jakie przesłanki wnosi swoje żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, poprzestając jedynie na złożeniu tego wniosku, podczas gdy w uzasadnieniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 31 sierpnia 2012 r., skarżący wskazał, iż odmowa realizacji jego żądania może prowadzić do nieodwracalnych skutków dla skarżącego w postaci znacznej szkody lub znaczącego pogorszenia jego sytuacji finansowej, a z okoliczności sprawy wynika wprost, że wraz z likwidacją spółki L. sp. z o.o. skarżący utracił swe źródło dochodu w związku z czym nie posiadał dokumentów wykazujących jego sytuację finansową, a które mógłby przedłożyć w załączeniu do wniesionej skargi, gdyby spółka na skutek kryzysu gospodarczego nie została zlikwidowana.
Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie niniejszej sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w celu jej ponownego rozpoznania, a także ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia, przez wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.: po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę Sądu pierwszej instancji, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Wbrew twierdzeniom zawartym przez pełnomocnika skarżącego w zażaleniu nie jest wystarczające powtórzenie treści art. 61 § 3 p.p.s.a. do objęcia strony ochroną tymczasową. Sąd natomiast nie jest zobowiązany przepisami cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do poszukiwania w aktach administracyjnych zamiast wnioskodawcy argumentów i dowodów na poparcie jej twierdzeń. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.