Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2544/11, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zarządził ściągnięcie od skarżącego A. M. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
W zażaleniu A. M. wniósł o uchylenie powyższego zarządzenia wskazując, że było ono przedwczesne, gdyż nie zostało poprzedzone stosownym wezwaniem o obowiązku wniesienia opłaty, określającym tytuł, wysokość i warunki płatności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 234 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się." Kwotę należnej opłaty precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.). Zgodnie z § 2 powołanego aktu wykonawczego, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wynosi 100 zł.
W świetle przytoczonych regulacji zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Na gruncie niniejszej sprawy poza sporem pozostawało, że skarżący nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie był zatem zobligowany do wydania stosowanego zarządzenia w przedmiocie ściągnięcia nieopłaconej kwoty w wysokości 100 zł.
Zawarta w zażaleniu argumentacja dotycząca braku stosownego wezwania poprzedzającego kwestionowane zarządzenie nie znajdowała natomiast potwierdzenia w aktach sprawy, z których jednoznacznie wynika, że A. M. na mocy zarządzenia z dnia 23 lipca 2012 r. został wezwany do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (por. k. 63 - 65). W treści wezwania zostały wskazane zarówno wysokość żądanej opłaty, jej tytuł, termin i sposób płatności, jak również konsekwencje nieopłacenia żądanej sumy, wynikające z art. 234 § 2 p.p.s.a. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 30 lipca 2012 r. (por. k. 66 akt sądowych).
Wobec powyższego brak było podstaw do uwzględnienia wniesionego w sprawie zażalenia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.