Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 31/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. L. Z. i Z. Z. (zwanych dalej "Skarżącymi") o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przyznania Skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Pismami z dnia 11 września 2015 r. Sąd wezwał Skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwania doręczono Skarżącym w dniu 16 września 2015 r.
W odpowiedzi na powyższe Skarżący w piśmie z dnia 22 września 2015 r. (w dniu 24 września 2015 r. przesyłkę nadano w urzędzie pocztowym) wnieśli ponownie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie radcy prawnego lub adwokata z urzędu, z powodu bardzo trudnej sytuacji materialnej.
Powyższy wniosek potraktowano jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 10 sierpnia 2015 r. i wezwano Skarżących do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez nadesłanie wniosku na urzędowych formularzach PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwania zostały prawidłowo doręczone Skarżącym w dniu 8 października 2015 r., jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, Skarżący nie nadesłali wypełnionych formularzy PPF.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wnieśli o jego uchylenie. Wskazali, że informowali Sąd, iż mają trudną sytuację materialną i na utrzymaniu jedno dziecko wieku szkolnym. Zawiłość sprawy nie pozwala na wyrażanie przez Skarżących właściwie i skutecznie stanowiska przed Sądem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, który powinien zawierać oświadczenie wnioskodawcy obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a nadto wniosek ten winien być złożony na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.), którego wzór określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia (art. 256 pkt 1 p.p.s.a.). W przypadku wystąpienia o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek przesłania stronie urzędowego formularza, o jakim mowa w art. 252 § 2 p.p.s.a. jeżeli treść wniosku nie jest zawarta na takim formularzu (§ 2 pkt 3 obecnie obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy, Dz. U. z 2015 r., poz. 1257, jak i uchylonego z dniem 15.08.2015 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy, Dz. U. nr 227, poz. 2245).
W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji dokonał wszystkich wymaganych prawem czynności, a o terminie i skutkach niedopełnienia wymogów określonych przepisami strona skarżąca została pouczona. W zakreślonym siedmiodniowym terminie nie nadesłała jednak wypełnionego formularza a zatem zasadnie jej wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
Mając przedstawione wyżej okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
[pic]