Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 października 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 926/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie z wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi skarżącego na czynności Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. w przedmiocie czynności w postaci doręczenia za pośrednictwem poczty tradycyjnej zamiast środków komunikacji elektronicznej, odmówił zawieszenia postępowania sądowego.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie i zaskarżył je w całości zarzucając mu naruszenie przepisów prawa w szczególności art. 204 Ordynacji podatkowej poprzez brak uznania wniosku o zawieszenie postępowania oraz art. 201 Ordynacji podatkowej, mimo że zaistniała prawna przeszkoda w postaci prowadzonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie dotyczącej przedmiotu sporu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zażalenie jest zwykłym środkiem odwoławczym, który przysługuje od wskazanych w ustawie nieprawomocnych postanowień wydawanych przez sądy administracyjne pierwszej instancji. Postanowienia są zaskarżalne w drodze zażalenia wówczas, gdy ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tak przewiduje. Zaskarżalne są także postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne.
Wskazać należy, że art. 194 § 1 p.p.s.a. określa w sposób szczegółowy i wyczerpujący przypadki, w których jest dopuszczalne zaskarżenie określonego postanowienia Sądu I instancji. W art. 131 p.p.s.a. przewidziano, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania. Wynika z tego, że żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje prawa strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego. Oznacza to, że zażalenia na to postanowienie nie jest dopuszczalne. Uregulowanie zawarte w art. 131 p.p.s.a. przyznaje stronom postępowania prawo do kwestionowania w drodze zażalenia wyłącznie tych postanowień, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania oraz odmowa podjęcia zawieszonego postępowania.
Nie przyznaje natomiast takich uprawnień co do postanowień o odmowie zawieszenia postępowania. Gdyby intencją ustawodawcy było dopuszczenie możliwości wniesienia zażalenia również na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, to taka możliwość zostałaby expressis verbis wyrażona bądź w art. 194 § 1, bądź w art. 131 p.p.s.a. Skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w rozważanym przypadku nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia, to koniecznym było jego odrzucenie, co uniemożliwia rozważanie zasadności zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł wobec tego jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 194 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a.