Uzasadnienie
T. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 maja 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r.
Wezwaniem z 24 sierpnia 2015 r. skierowanym na adres Spółki wezwano ją do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma – braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w wezwania wynika, że przesyłka listowa polecona została doręczona Skarżącej w dniu 9 września 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. odrzucił skargę Spółki. W uzasadnieniu wskazano, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone Spółce 9 września 2015 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi biegł zatem od 10 września 2015 r. i upłynął 16 września 2015 r. Skarżąca nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi tj. nie złożyła oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
W zażaleniu z dnia 4 listopada 2015r. pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie:
- - art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez niezasadne doręczenie wezwania z dnia 24 września 2015r. stronie zamiast jej pełnomocnikowi ustanowionemu pełnomocnictwem złożonym do akt postępowania odwoławczego;
- - ar. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezasadne zastosowanie i wezwania Spółki do złożenia odpisu z KRS, ponieważ z uwagi na znajdujący się w aktach sprawy odpis z KRS z dnia 15 marca 2015r. możliwe było nadanie sprawie dalszego biegu;
- - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez niezasadne odrzucenie skargi, pomimo tego, że w aktach sprawy znajdował się odpis KSR oraz ze względu na to, że wezwania do uzupełniania braków formalnych z dnia 24 września 2015r. zostało nieskutecznie doręczone Spółce, ponieważ ustanowiła ona w sprawie pełnomocnika, któremu wezwanie powinno zostać doręczone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Artykuł 46 § 1 p.p.s.a. wymienia je w sposób wyczerpujący. Zatem wskazany w kolei zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze stosownych dokumentów przed sądem.
Z tego względu sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał Spółkę do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie w konsekwencji niewykonania powyższego wezwania WSA w Warszawie zasadnie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
W odniesieniu do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy wskazać, że złożenie pełnomocnictwa do innej sprawy sądowej lub administracyjnej, z którego treści wynika upoważnienie dla pełnomocnika do występowania w innej sprawie, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji strona obowiązana jest uzupełnić ten brak formalny pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie jego odpis) w każdej indywidualnej sprawie.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 tej ustawy, postanowił jak w sentencji.