Uzasadnienie
Na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2018 r. (sygn. akt II FZ 11/18), Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 45/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
W dniu 29 marca 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego (data nadania 26 marca 2018 r.) wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane: "Na podstawie zapisu art. 183.5 ustawy p.p.s.a., wnoszę o uznanie nieważności postępowania".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo skarżącego jest zażaleniem na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż skarżący w jego treści nie zgadza się z rozstrzygnięciem tego Sądu w sprawie o sygnaturze akt II FZ 11/18.
Zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest jednakże niedopuszczalne, nie zostało bowiem przewidziane w stosownych regulacjach.
Zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego sądu są prawomocne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne.