Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 45/08, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał M. B. do uiszczenia wpisu sądowego (w kwocie 100 zł) od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 21 grudnia 2007 r.
W zarządzeniu pouczono stronę, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jako podstawę prawną skierowanego do skarżącego żądania powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie podnosząc, że w zarządzeniu nie wskazano przedmiotu sprawy, tymczasem należy ona do kategorii spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, dotyczy bowiem emerytury skarżącego. Podkreślono, że o przedmiocie sprawy decyduje treść skargi, w której strona domaga się pomniejszenia emerytury o należny podatek (dochodowy). Z tych względów zdaniem skarżącego jest on zwolniony od wpisu od skargi na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "e" p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi do Sądu wojewódzkiego jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, odmawiającą podatnikowi stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r.
Błędnie zatem wywodzi skarżący, że jego sprawa jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych i tym samym zwolniony jest on od wpisu na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "e" p.p.s.a. (zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych). Okoliczność, że źródłem przychodu skarżącego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) jest emerytura nie zmienia tego, że spór dotyczy opodatkowania przychodu z tego tytułu powstałego. Kognicji Sądu wojewódzkiego poddana jest więc poprawność zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa podatkowego, a nie ustaw dotyczących systemu ubezpieczeń społecznych.
Niniejszej sprawy nie dotyczy także żadne z pozostałych zwolnień przedmiotowych i podmiotowych, określonych w 239 p.p.s.a.
Wobec tego skarga strony jest pismem podlegającym opłacie sądowej, ponieważ od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 p.p.s.a.), którym jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.), pobiera się wpis stosunkowy, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest akt prawny dotyczący należności pieniężnej, taki jak decyzja w zakresie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 231 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
W związku z tym, stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., Przewodniczący Wydziału miał obowiązek wezwać stronę do opłacenia wpisu stosunkowego od w/w skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, co też uczynił, postępując zgodnie z dyspozycją w/w przepisów.
Zgodnie z przywołaną regulacją Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 1). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Sąd odwoławczy nie ma również zastrzeżeń odnośnie do wysokości żądnego wpisu od skargi.
Wartość przedmiotu sporu wynosi w przedmiotowej sprawie 1.174 zł. Zgodnie zatem z art. 230 § 1 i 2 w zw. z art. 231 i 233 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r., należny jest w niej minimalny wpis stosunkowy od skargi w kwocie 100 zł (4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł).
W zaskarżonym zarządzeniu powołano także właściwą podstawę prawną i pouczono skarżącego o sposobie i terminie uiszczenia wpisu oraz o skutkach niedokonania tej czynności.
Nie znajdując w konsekwencji podstaw do wzruszenia kwestionowanego zarządzenia, Sąd kasacyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.