Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Po 1244/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P.B. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. w przedmiocie odpowiedzialności płatnika za pobrany a niewypłacony podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od stycznia do grudnia 2015 r.
Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 sierpnia 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 października 2016 r., oddalające wniosek Skarżącego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 listopada 2016 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 7 grudnia 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu, tj. 13 grudnia 2016 r., Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd zwrócił uwagę, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Sąd przyjął, że ze skutku prawnego jakim jest prawomocność postanowienia z dnia 22 listopada 2016 r., odmawiającego Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wynika obowiązek zapłaty wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia. Stwierdził również, że kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia w przedmiocie wpisu.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia i nadania sprawie biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem, to termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 30 listopada 2016 r., zaś kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 10 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny stoi bowiem na stanowisku, że odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkujących nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania.
Ponadto należy podkreślić, że w niniejszym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.