Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną spółki, uznając, że nie spełnia ona określonych ustawowo wymogów. Wniesiona przez skarżącą spółka, w ocenie sądu pierwszej instancji, nie zawierała w ogóle uzasadnienia podstaw kasacyjnych, nie wskazywała czy wyrok sądu pierwszej instancji jest zaskarżony w całości czy w części oraz nie podawała zakresu żądanej zmiany wyroku.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu podkreśliła, że niezasadne jest twierdzenie Sądu, iż skarga kasacyjna nie wskazuje czy wyrok sądu pierwszej instancji jest nią zaskarżony w całości czy w części, że nie posiada uzasadnienia podstaw kasacyjnych i że nie podaje żądanej zmiany wyroku. Na poparcie powyższych twierdzeń przytoczono fragmenty skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Niezrozumiałe jest twierdzenie sądu pierwszej instancji odnośnie braków skargi kasacyjnej, które przemawiają za jej odrzuceniem. Z jej treści jasno wynika jakie orzeczenia nią zaskarżono. Sentencja wyroku sądu pierwszej instancji brzmi "oddala skargę". W takim wypadku nie ma innej możliwości jak zaskarżenie go w całości.
Skarga kasacyjna zawiera również podstawy wraz z ich uzasadnieniem. Wyrokowi zarzucono naruszenie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), z naruszeniem art. 1, art. 146 § 1 i 2, ppsa oraz art. 15 ust 1 zd. 1 u.p.d.o.p poprzez jego błędną wykładnię. Każdy z tych zarzutów zawiera uzasadnienie. Ocena tego uzasadnienia pod względem merytorycznym nie należy do właściwości sądu pierwszej instancji.
Ponadto na stronie 3 skargi kasacyjnej strona zawarła wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowa skarga kasacyjna spełnia podstawowe wymogi przewidziane dla tego środka zaskarżenia, zatem jej odrzucenie przez sąd pierwszej instancji było bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji.