Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 października 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił małżonkom M. i P. (dalej "Skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że z analizy znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF nie wynika, aby sytuacja majątkowa Skarżących uległa zmianie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustalił, iż Skarżący nadal uzyskują dochody z miesięcznej pensji P. (1600,00zł) oraz dochodów z najmu nieruchomości (5.162,00 zł). Ponadto wnioskodawcy posiadają grunty rolne o powierzchni 57.2452 ha. Wnioskodawcy nie wyjaśnili we wniosku o prawo pomocy, ani we sprzeciwie jakie dochody uzyskują z tego tytułu. Tym samym wnioskodawcy nie ujawnili ich rzeczywistej sytuacji majątkowej.
Skarżący pismem z dnia na powyżej powołane rozstrzygnięcie wnieśli zażalenie, w którym to napisali że nie stać ich na opłacenie kosztów sądowych, z powodu upadku firmy. Wskazali, iż ich sytuacja majątkowa daleko odbiega od przedstawionej przez Sąd. Brak możliwości opłacenia kosztów sądowych pozbawia ich dochodzenia swoich praw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje, na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do opinii Sądu pierwszej instancji, który to oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy w świetle art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") prawidłowo uznał, iż nie zachodzą okoliczności które by uzasadniały przyznanie Skarżącym prawa pomocy. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmuje m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To na skarżącym spoczywa obowiązek udowodnienia istnienia ww. przesłanki w oparciu o niezbędną dokumentację dowodową. W kontekście art.199 p.p.s.a. to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z analizy znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF nie wynika, aby sytuacja majątkowa Skarżących uległa zmianie. Skarżący nadal uzyskują dochody z miesięcznej pensji P. (1600,00zł) oraz dochodów z najmu nieruchomości (5.162,00 zł). Podatnicy posiadają grunty rolne o powierzchni 57.2452 ha. Wnioskodawcy nie wyjaśnili we wniosku o prawo pomocy, ani w sprzeciwie, jakie dochody uzyskują z tego tytułu. Tym samym wnioskodawcy nie ujawnili ich rzeczywistej sytuacji majątkowej.
W zażaleniu nie wykazano, że Sąd pierwszej instancji naruszył w jakikolwiek sposób prawo. Sąd odniósł się do wszystkich argumentów przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym i dokonał ich prawidłowej oceny.
W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego ze zgromadzonych informacji, nie wynika w sposób jednoznaczny, że skarżący nie są w stanie ponieść stosownych kosztów sądowych w zakresie uiszczenia kosztów pełnomocnika z wyboru.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako niezasadne oddalił, na mocy art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.