Uzasadnienie
Wezwaniem z dnia 12 marca 2009 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2009 r. wezwano C. A. S. do uzupełnenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie podatnik zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie, zarzucił naruszenie:
- - § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221, poz. 2193 ze. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu na kwotę 500 zł, w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja nie jest decyzją z zakresu zobowiązań podatkowych;
- - § 2 ust. 6 rozporządzenia, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy skarga dotyczyła decyzji w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej - a zatem, decyzji, o której mowa w powołanym przepisie.
Autor zażalenia wskazał, że wpis stały w kwocie 500 zł pobiera się od skarg na decyzje z zakresu zobowiązań podatkowych. Zaskarżona Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 grudnia 2008 r. nie jest decyzją z zakresu zobowiązań podatkowych w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - zwanej dalej ord. pod., lecz decyzją w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej w rozumieniu art. 108 ust. 1 ord. pod. Decyzja w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, nie jest decyzją z zakresu zobowiązań podatkowych, ponieważ: osoba trzecia nie jest podatnikiem, tylko odpowiada za zaległości podatnika (spółki), a także zobowiązanie do zapłaty zaległości podatkowych spółki przez osobę trzecią, nie wynika z obowiązku podatkowego tej osoby trzeciej, ale z decyzji orzekającej o jej odpowiedzialności na podst. art. 108 i nast. ord. pod. W świetle § 2 ust. 6 rozporządzenia, od skargi na przedmiotową decyzję należało pobrać wpis stały w kwocie 200 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi, wniesionej w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od sierpnia do października 2003 r. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie określał wysokości należności, to uczyniono bowiem w odrębnym postępowaniu, a jedynie badał wystąpienie ustawowych przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za te właśnie zaległości. Tym samym nie można uznać, że przedmiotem zaskarżonego aktu była należność pieniężna, stanowiąca wartość przedmiotu zaskarżenia, o której mowa w art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być określona kwotowo.
Skoro zatem nie był należny wpis stosunkowy, należało przyjąć, że właściwy jest wpis stały. Kwoty wpisu stałego od skargi do sądu administracyjnego pierwszej instancji oraz od zażalenia na postanowienia tych sądów określają przepisy § 2 rozporządzenia, uzależniając ich wysokość od formy prawnej zaskarżonego aktu, a także od jego przedmiotu.
Wskazać należy, że zobowiązania podatkowe zamieszczone są w Dziale III ustawy – Ordynacja podatkowa, w którym znajduje się także Rozdział 15 dotyczący odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Systematyka ustawy wskazuje, że kwestia odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki jest ściśle związana z kwestią zobowiązań podatnika. Oznacza to, że w sprawie niniejszej nie będzie miał zastosowania § 2 ust. 6 rozporządzenia. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. mieści się bowiem w katalogu aktów prawnych, wymienionych w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji