Uzasadnienie
II FZ 118/10 1 UZASADNIENIE
Zarządzeniem z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1116/08, wydanym na podstawie art. 49 § 2 w związku z art. 87 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M. Z. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi wnioskodawcy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 18 czerwca 2008 r., Nr [...], w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że M. Z. M. uchybił terminowi do zgłoszenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu; wniosek wcześniej złożony nie spełniał wymagania z art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z 3 września 2009 r. został wezwany do usunięcia braku wniosku, o którym wyżej mowa, przez dokonanie czynności, której terminowi uchybił, tj. złożenie wniosku o udzielenie prawa pomocy na urzędowym formularz, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania w razie uchybienia temu terminowi.
Wezwanie, do którego WSA dołączył formularz PPF, doręczone zostało bezpośrednio skarżącemu 7 września 2009 r. Do 26 stycznia 2010 r., tj. do dnia wydania zarządzenia, skarżący braku nie uzupełnił.
W zażaleniu na zarządzenie z 26 stycznia 2010 r. skarżący wskazał, że argumentacja sądu była "nieprecyzyjna proceduralnie" i wniósł o uchylenie zarządzenia. W uzasadnieniu zażalenia przedstawił problemy rodzinne i możliwości finansowe byłej żony przebywającej aktualnie za granicą.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Jego autor nie wskazał na jakiekolwiek naruszenie procedury sądowoadministracyjnej, którego – w rozpoznawanej sprawie – miałby się dopuścić Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Treść kwestionowanego zarządzenia jednoznacznie odnosiła się do konsekwencji nieusunięcia, w terminie wskazanym w wezwaniu – wniosku z 20 czerwca 2009 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku wniosku o udzielenie prawa pomocy w postaci zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego należnego od skargi M. Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 18 czerwca 2008 r.
Brak nie został usunięty ani w wyznaczonym terminie, ani po jego upływie.
W takiej sytuacji z art. 49 § 2 wynikał obowiązek zarządzenia pozostawienia pisma (wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy) bez rozpoznania, co też prawidłowo zostało uczynione kwestionowanym zarządzeniem.
Okoliczności odnoszące się do sytuacji rodzinnej skarżącego na tym etapie postępowania nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
- - ---------------------- 2