Uzasadnienie
D.G. i P.G wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 listopada 2010 r. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. W dniu 21 lutego 2011 r. P. G. udzielił adw. I. D. pełnomocnictwa do prowadzenia niniejszej sprawy przed sądami administracyjnymi.
Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił powyższą skargę. Na skutek złożenia przez skarżącego P. G.wniosku o sporządzenie uzasadnienia doręczono odpis wyroku wraz z uzasadnieniem jego pełnomocniczce, która złożyła skargę kasacyjną w imieniu obojga skarżących załączając pełnomocnictwo szczególne udzielone przez D.G. i P.G. do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2011 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną D.G. wskazując, że nie składała wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, które zostało doręczone w dniu 16 listopada 2011 r.
W dniu 28 listopada 2011 r. adw. I.D. złożyła w imieniu skarżącej zażalenie na powyższe postanowienie, załączając po wezwaniu Przewodniczącego Wydziału pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011r. odrzucił zażalenie wskazując, że siedmiodniowy termin do jego złożenia upłynął bezskutecznie w dniu 23 listopada 2011 r. Z tego powodu zażalenie złożone w dniu 28 listopada 2011 r. należało odrzucić z powodu wniesienia po terminie.
Pismem z dnia 19 stycznia 2012 r. pełnomocniczka skarżących złożyła zażalenie na powyższe postanowienie w imieniu skarżących zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz prawa materialnego: art. 92 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm.)i art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) w zw. z art. 133 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez ich niezastosowanie. W ocenie autorki zażalenia sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że D.G. i P.G. to dwie odrębne strony postępowania, podczas gdy każde z nich jest uprawnione do działania w imieniu obojga.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu odwoławczym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Co do zasady NSA nie rozpoznaje ponownie sprawy merytorycznie, a jedynie bada czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia NSA w postępowaniu zażaleniowym nie jest więc istota sprawy wpadkowej, a jedynie ocena legalności postępowania przed sądem pierwszej instancji.
W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy wniesienia przez D. G. zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 194 p.p.s.a, zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast stosownie do art. 178 w związku z art. 197 tej ustawy zażalenie, wniesione po upływie terminu, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Skoro postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2009 r., zostało doręczone skarżącej w dniu 16 listopada 2011 r., a to termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 23 listopada 2011 r. Natomiast pełnomocniczka skarżącej złożyła zażalenie w dniu 28 listopada 2009 r. Słusznie zatem sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie D.G. stwierdzając, że zostało ono wniesione po upływie ustawowego terminu.
W odniesieniu do argumentacji autorki zażalenia, warto zwrócić również uwagę, że kwestia zasadności odrzucenia skargi kasacyjnej D.G. nie podlegała badaniu w rozpoznawanej sprawie, której przedmiotem było zachowanie terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji