Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Syndyka masy upadłości [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie niedopuszczalności wniesienia sprzeciwu na wszczęcie kontroli podatkowej.
Skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego dla reprezentującego go radcy prawnego oraz dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania upadłego w postaci pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W zakreślonym przez Sąd terminie wezwany przedłożył odpis pełnomocnictwa procesowego udzielonego radcy prawnemu przez G. W. – syndyka masy upadłości [...] z siedzibą w [...], wraz z informacją, że Sąd Rejonowy w [...], VI Wydział Gospodarczy, postanowieniem z dnia 22.03.2021 r. ogłosił upadłość Spółki oraz ustanowił go syndykiem masy upadłości; odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie dołączył, wskazując jednak właściwy numer wpisu do Rejestru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17.08.2022 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.8.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę ze względu na nieuzupełnienie jej braku formalnego przez złożenie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez błędne uznanie, iż do odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie został dołączony odpis postanowienia o ogłoszeniu upadłości Spółki i wyznaczeniu syndyka masy upadłości, podczas gdy postanowienie to stanowiło załącznik do pisma skierowanego do Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Za brak formalny skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał niedołączenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, wykazującego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Spółki. Z obowiązku uzupełnienia tego braku formalnego skarżący nie wywiązał się, bowiem – wbrew obowiązkowi określonemu w wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków formalnych – powołał się nie na dane wynikające z Krajowego Rejestru Sądowego, których Wojewódzki Sąd Administracyjny żądał, ale na orzeczenie sądu upadłościowego. Niezależnie zatem od tego, że w aktach sprawy brak rzeczonego postanowienia sądu upadłościowego, brak adekwatnej reakcji na wezwanie Sądu i powołanie się na inny dokument, niż żądany przez Sąd, oznacza nieuzupełnienie braku formalnego skargi, skutkujące jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest więc prawidłowe, a wniesione na nie zażalenie bezzasadne. Prowadzi to do jego oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 193 P.p.s.a.