Uzasadnienie
Wyrokiem z 30 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 564/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 sierpnia 2009 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Pismem z dnia 2 stycznia 2011 r. strona skarżąca wniosła o sprostowanie treści uzasadnienia powyższego wyroku wskazując między innymi na błędy dotyczące określenia przedmiotu sporu, nieprawidłowej wykładni art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2001 r. Nr 134 poz. 1509 ze zm.)
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o sprostowanie wyroku. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zauważono także, że sprostowanie nie może polegać na zmianie treści uzasadnienia, czy też wyjaśnieniu pojawiających się w sprawie wątpliwości. Tego rodzaju zmiana rozstrzygnięcia dopuszczalna jest jedynie w drodze skutecznie wniesionego środka odwoławczego od całego wyroku, bądź jego części.
Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku odmawiające sprostowania wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sformułowanie art. 159 p.p.s.a. wskazuje z kolei, że sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego.
Wszystkie opisane w art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (Wyrok NSA z dnia 17 września 2008 r. I OZ 678/08 publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – zwanej dalej w skrócie CBOSA).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem. Prawidłowo zauważono, że nieprawidłowości wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. muszą mieć "ewidentny, bezsporny charakter" oraz nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia. Trafnie stwierdzono, że strona skarżąca we wniosku o sprostowanie wyroku zawarła żądania, których uwzględnienie doprowadziłoby do niedopuszczalnej zmiany rozstrzygnięcia. Wszak zgodnie z art. 144 p.p.s.a. Sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia, a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym - od podpisania sentencji wyroku. Z tego powodu, po wydaniu orzeczenia Sąd nie może już ingerować ani w treść sentencji ani w treść uzasadnienia.
W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zobligowany był oddalić wniosek skarżącego, co też uczynił, stosownie do przepisów obowiązującego prawa.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.