Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 1416/08, uzupełnił postanowienie z dnia 9 lutego 2009 roku w przedmiocie kosztów postępowania sądowego poprzez dodanie punktu 3 o treści "oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego" w sprawie ze skargi E. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2008 roku w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 rok. Sąd w uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, że postanowieniem z dnia 9 lutego 2009 roku uwzględnił zażalenie pełnomocnika skarżących, na orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego i uchylił postanowienie zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2009 roku, sygn. akt I SA/Po 1416/08 o zasądzeniu od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 357,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 717,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Ponadto w uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał powody nieuwzględnienia wniosku pełnomocnika, zgłoszonego w zażaleniu, dotyczącego zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego w łącznej kwocie 340 zł. Następnie pismem z dnia 16 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez umieszczenie w jego sentencji rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd jednak tego wniosku nie uwzględnił argumentując, że w myśl art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga jedynie w orzeczeniu uwzględniającym skargę, czyli w niniejszej sprawie w wyroku (art. 200 u.p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 u.p.p.s.a. Nie istnieje bowiem umocowanie dla takiego rodzaju rozstrzygnięcia.
Sąd następnie wskazał, że koszty przedmiotowego postępowania zażaleniowego, zasądzenia których domagała się strona skarżąca, będzie można zaliczyć do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i zasądzić na rzecz strony, jedynie w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik podatników domagał się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Jednocześnie przedstawiono wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 166, art. 200, art. 201 § 1, art. 203 pkt 1, art. 205 § 2, art. 209 oraz art. 141 § 4 u.p.p.s.a. Autor zażalenia nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że w przypadku uwzględnienia zażalenia, stronie skarżącej nie przysługuje zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.
Jednocześnie wskazano na regulację zawartą w § 14 ust. 2 pkt 2d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz kosztów ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349). W myśl tego przepisu, stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120,00 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a więc należało je oddalić. Sąd administracyjny pierwszej instancji słusznie bowiem zauważył, że stosownie do regulacji zawartej w art. 200 u.p.p.s.a. koszty postępowania zażaleniowego są kosztami niezbędnymi do celowego dochodzenia praw przez skarżącego. Z tego względu mogą być jedynie uwzględniane przez sąd pierwszej instancji i zasądzane na rzecz skarżącego jedynie w przypadku uwzględnienia skargi, co wynika również z norm art. 209 u.p.p.s.a..
Od regulacji zawartej w art. 200 u.p.p.s.a., która stanowi podstawę wydania przez Sąd postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, należy odróżnić zasady ustalania stawek minimalnych opłat za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym zawartych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku. Przepisy te bowiem nie stanowią samodzielnej podstawy zasądzenia zwrotu kosztów przez Sąd i tym samym nie mogły stanowić podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wynika to także z norm art. 205 § 3 u.p.p.s.a. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji.