Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 664/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek K. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. WSA we Wrocławiu w pkt I odrzucił skargę K. G. na decyzję SKO we Wrocławiu. Powodem odrzucenia skargi było uiszczenie wpisu sądowego od skargi po upływie wymaganego terminu. Należny w sprawie wpis od skargi należało uiścić najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2016 r., natomiast Skarżący uiścił wpis (przelewem) w dniu następnym. Pismem z dnia 20 października 2016 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi, dołączając do wniosku dowód uiszczenia (w dniu 19 października 2016 r.) wpisu od skargi. W jego uzasadnieniu podał, że uiszczenie wpisu po terminie (tj. w dniu 17 sierpnia 2016 r.) spowodowane było trudnościami technicznymi w nadaniu przelewu jakie spotkały skarżącego w ostatnim dniu terminu tj. 16 sierpnia 2016 r. Skarżący podkreślił, że zamierzał uiścić wymagany wpis drogą elektroniczną (za pośrednictwem banku w którym wspólnie z małżonką posiada konto), w ostatnim dniu terminu, w godzinach wieczornych, lecz z przyczyn technicznych bliżej mu nieznanych (możliwa awaria komputera i/lub problem z łączem internetowym) nie mógł zrealizować przelewu, pomimo podjętych (we własnym zakresie) starań o usunięcie tej usterki. Udało się to dopiero w godzinach porannych dnia następnego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazanego na wstępie, Sąd I instancji stwierdził, że 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenia terminu należało liczyć od dnia 17 sierpnia 2016 r., kiedy to zdaniem Sądu I instancji ustała przyczyna z powodu której Skarżący nie mógł terminowo uiścić opłaty od skargi. Liczony od tego zdarzenia termin mijał w dniu 24 sierpnia 2016 r. Natomiast wniosek ten został złożony w dniu 20 października 2016 r. W rezultacie zaistniały przesłanki do jego odrzucenia.
Od powyższego orzeczenia Skarżący wywiódł zażalenie, w którym wniósł o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu podniósł, że z przyczyn technicznych nie mógł dokonać płatności, jak się później okazało, w ostatnim dniu terminu. Skarżący dokonał wpłaty dzień później będąc pewnym że dokonał jej w terminie. Podkreślił, że gdyby miał tą świadomość, wniosek o przywrócenie terminu wysłałby w kolejnych 7 dniach. Skarżący podniósł, że nie miał świadomości, iż tak naprawdę termin do wpłaty został przekroczony. W wyniku doręczenia postanowień WSA we Wrocławiu z dnia 3 października 2016 r. Skarżący dowiedział się, że termin został przekroczony. Chcąc wywiązać się ze zobowiązań wysłał datowany na 18 października 2016 r wniosek o przywrócenie terminu wraz z dokonaną płatnością od czynności. Wniosek został odrzucony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w art. 86 i następnych powołanej ustawy prawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W świetle art. 86 i art. 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 2) dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 3) uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 4) powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.
Spośród wskazanych przesłanek przywrócenia terminu Sąd I instancji zakwestionował złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu. Zdaniem WSA we Wrocławiu, siedmiodniowy termin do wniesienia powyższego wniosku powinien być liczony od dnia 17 sierpnia 2016 r., czyli dnia w którym ustała przyczyna (problemy techniczne) z powodu której Skarżący nie mógł terminowo uiścić opłaty od skargi. Z kolei zdaniem Skarżącego wskazany termin należy liczyć od dnia w którym powziął wiadomość, że uiszczenie wpisu w dniu 17 sierpnia 2016 r., było nieskuteczne, czyli od dnia doręczenia postanowienia o odrzucenia skargi, tj. od dnia 18 października 2017 r. Skarżący opiera swoją argumentację głównie na tym, iż nie miał świadomości o tym, że uiszczony wpis w dniu 17 sierpnia 2016 r. został dokonany z uchybieniem terminu do jego zapłaty.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dla rozstrzygnięcia spornej kwestii decydujące znaczenie ma analiza treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 18 lipca 2016 r. oraz wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W zarządzeniu tym wprost wskazano, że kwotę wpisu należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia został doręczony w dniu 9 sierpnia 2016 r. W rezultacie termin do uiszczenia wpisu minął w dniu 16 sierpnia 2016 r. Skarżący uiścił wpis w dniu 17 sierpnia 2016 r., a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu. W tym miejscu należy podkreślić, że o powyższym terminie, jak i skutkach jego nie zachowania, Skarżący został poinformowany w treści doręczonego mu odpisu zarządzenia.
Ponadto Skarżący sam przyznaje we wniosku o przywrócenie terminu, że w dniu 9 sierpnia 2016 r. otrzymał wezwanie do uiszczenia w terminie 7 dni wpisów od skarg. W związku z tym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nieuzasadnione są twierdzenia Skarżącego zawarte w zażaleniu, iż pozostawał on w subiektywnym przeświadczeniu, iż uiścił wpis w terminie. W konsekwencji nie zasługuje na uwzględnienie stwierdzenie, że to błędne przeświadczenie zostało zweryfikowane dopiero w dniu doręczenia Skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 18 października 2016 r. Należy zwrócić uwagę, że we wniosku o przywrócenie terminu Skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji odnoszącej się do przyczyn pozostawania w błędzie co do daty upływu terminu. Podkreślał natomiast rolę problemów technicznych, które stały na przeszkodzie w dokonaniu przelewu w dniu 16 sierpnia 2016 r. Skoro Skarżący uiszczając wpis w dniu 17 sierpnia 2016 r. był przeświadczony o jego skuteczności to niezrozumiałe dla Naczelnego Sądu Administracyjnego jest oparcie całej argumentacji wniosku o przywrócenie terminu na okolicznościach związanych z problemami technicznymi, które miały wystąpić w dniu 16 sierpnia 2016 r. Gdyby bowiem Skarżący rzeczywiście pozostawał w nieświadomości co do upływu terminu w dniu 16 sierpnia 2016 r. i posiadał przekonanie o możliwości uiszczenia wpisu w dniach następnych, to przywołane problemy techniczne, które wystąpiły w dniu 16 sierpnia 2016 r., nie miałyby dla Skarżącego znaczenia, a to właśnie one, a nie brak świadomości co do daty upływu terminu zostały przedstawione jako argumentacja uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
Biorąc pod uwagę powyższe nie można zaakceptować twierdzeń zawartych w zażaleniu, iż o fakcie niezachowania terminu do uiszczenia wpisu Skarżący dowiedział się dopiero z treści uzasadnień postanowień o odrzuceniu skargi z dnia 3 października 2016 r. W konsekwencji słusznie Sąd I instancji uznał, że 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należało liczyć od dnia 17 sierpnia 2016 r., a więc dnia, w którym ustała przyczyna (problemy techniczne) uniemożliwiająca uiszczenie wpisu w dniu 16 sierpnia 2016 r. Składając zatem wniosek dopiero w październiku 2016 r. Skarżący naruszył ustawowy termin do jego złożenia.
Wobec tego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.