Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia doradcy podatkowego A. B. − pełnomocnika z urzędu S. K. − jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 114/14, w którym przyznano doradcy od Skarbu Państwa kwotę 147,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 27,60 zł podatku od towarów i usług.
W motywach orzeczenia Sąd podał, że wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. oddalił skargę S. K. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 29 listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, doradcę podatkowego A. B. oraz wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Sąd wskazał na treść art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej "P.p.s.a." - oraz § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153) dalej "rozporządzenie".
Sąd wskazał, że w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skoro przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, to wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej opinii wynosi 120 zł, podwyższone o kwotę podatku od towarów i usług. Pełnomocnik S. K. sporządził, przedstawił skarżącemu oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 4 ust. 2 rozporządzenia, we wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu zawarł oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy P.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd przyznał wynagrodzenie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie doradca podatkowy zarzucił naruszenie art. 250 P.p.s.a. w zakresie, w jakim postanowienie to nie obejmuje przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Doradca podkreślił, że w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji zapoznał się z aktami sprawy i reprezentował skarżącego na rozprawie. Tymczasem w zaskarżonym postanowieniu Sąd nie przyznał wynagrodzenia, o jakim mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne. Wynika to z faktu, że wniosek pełnomocnika obejmował koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zarówno w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tymczasem Sąd pierwszej instancji odniósł się jedynie do tej części wniosku, która obejmowała koszty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Choć w sentencji postanowienia wskazano ogólnie, że dotyczy ono "nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu", to w uzasadnieniu Sąd przedstawił argumentację i wyliczenia dotyczące wyłącznie sporządzenia opinii.
Przy ponownym rozpoznaniu wniosku pełnomocnika Sąd pierwszej instancji będzie obowiązany odnieść się do całości jego żądania.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.