Uzasadnienie
"S." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. – dalej "Spółka", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 kwietnia 2012 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 794/12 referendarz sądowy WSA w Łodzi przyznał Spółce prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
W wyniku wniesionego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 794/12 odrzucił sprzeciw z powodu wniesienia go po upływie terminu.
Skarżąca Spółka wniosła także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Na postanowienie w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu, Spółka wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II FZ 248/13 oddalił je.
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 794/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przywrócił Spółce termin do wniesienia sprzeciwu.
Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 794/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał spółce prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł.
Spółka wniosła zażalenie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W wyniku jego rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 1069/13, oddalił zażalenie.
W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I WSA w Łodzi, zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 794/12, wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
W złożonym na powyższe zarządzenie zażaleniu Spółka, wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 214 § 1, art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), poprzez przyjęcie, że pismo podlega opłacie, skoro strona skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który to wniosek nie został prawomocnie zakończony, przy czym strona wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie.
W uzasadnieniu Spółka zarzuciła, że zaskarżone zarządzenie jest bezpodstawne, ponieważ wnosiła ona o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, który to wniosek nie został prawomocnie zakończony do chwili obecnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Od tej ogólnej reguły ustawodawca przewidział odstępstwa w postaci możliwości zwolnienia od kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z takiego dobrodziejstwa, gdyż w wyniku rozpoznania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 794/12 zwolnił stronę od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł.
Wbrew twierdzeniom strony skarżącej zawartym w zażaleniu, postępowanie wywołane jej wnioskiem zostało prawomocnie zakończone, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FZ 1069/13 oddalił zażalenie na wskazane wyżej postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 10 września 2013 r.
Tym samym, wydając w dniu 18 grudnia 2013 r. zarządzenie wzywające stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie naruszył przepisów prawa.
Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.