Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia J. S. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 415/14, w którym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Wysokość wpisu ustalono na kwotę 500 zł, stosownie do "§ 2 ust. pkt 12" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem".
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wskazał, że oczekiwanie wpisu w takiej wysokości jest niedorzeczne, bowiem wartość przedmiotu sporu wynosi około 400 zł, a skarżącego nie stać na jego uiszczenie. Skarżący proponuje ustalić wpis na około 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie przedmiotem sporu jest − w pewnym uproszczeniu – kwestia umorzenia zaległości podatkowych. Strona skarżąca twierdzi, że spełnia przesłanki umorzenia wskazane w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), a organy podatkowe nie podzielają jej oceny. Sporem nie jest natomiast objęta sama należność, fakt jej istnienia czy wysokość. To powoduje, że od skargi w takim przedmiocie należy zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia uiścić wpis stały w wysokości 500 zł, tak jak to prawidłowo przyjął Przewodniczący w zaskarżonym zarządzeniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla przy tym, że wysokość wpisów stałych nie jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu, na co powołuje się skarżący, ani możliwości finansowych strony. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje natomiast możliwość ubiegania się przez osoby znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej o przyznanie tzw. prawa pomocy, w którym Sąd może zdecydować o zwolnieniu skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów niniejszego postępowania w całości bądź w części.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.