Uzasadnienie
1. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2014 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1445/14, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał H. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 4 września 2014 r., stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej "rozporządzenie") w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
2. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o uchylenie "zarządzenie z uwagi iż wezwana kwota jest nieproporcjonalna do wartości zaskarżonej skargą Decyzji organu S.K.O. w Słupsku która wynosi 1370 zł a wpis 500 zł".
3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08, dostępne na stronie http;//orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący albo stwierdzający istnienie należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 p.p.s.a. należny jest w niej wpis stały.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W świetle powyższych regulacji przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać skarżącą, aby uiściła należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie znaczenie ma, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za I ratę 2014 r. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w uchwale z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt II FPS 2/09 (dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że od skargi na decyzję organu podatkowego odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej pobiera się wpis stały, o którym mowa w zdaniu drugim art. 231 p.p.s.a. Z tej przyczyny, w rozpatrywanej sprawie wpisem należnym od skargi jest wpis o charakterze stałym w kwocie 500 zł, a w konsekwencji słusznie Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym zarządzeniu jako podstawę wyliczenia kwoty wpisu wskazał § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określa ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzuje podstawę prawną żądania, zakreśla termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazuje rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania.
Wobec braku podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a.