Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną K.S. na postanowienie tego sądu z dnia 16 grudnia 2009 r. odrzucające skargę K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 czerwca 2009 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z uwagi na prawomocność postanowienia WSA w Łodzi z dnia 4 lutego 2010 r. odmawiającego przyznania stronie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 1 lipca 2010 r. wezwano stronę do uiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej. W kolejnej sprawie wpadkowej dotyczącej przyznania prawa pomocy strona nie udowodniła zaistnienia nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniały by zmianę postanowienia z dnia 4 lutego 2010 r. W związku z powyższym aktualność zachowywało zarządzenie z dnia 1 lipca 2010 r., wydane w związku z powyższym postanowieniem.
Wobec nieopłacenia skargi kasacyjnej we wskazanym w tym zarządzeniu terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skargę kasacyjną odrzucił. Sąd pierwszej instancji wskazał że pełnomocnik skarżącego otrzymał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w dniu 8 lipca 2010 roku, został także pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu w terminie wskazanym w tym zarządzeniu. W ocenie Sądu pierwszej instancji, kolejne wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy, przy niewystąpieniu w sprawie nowych okoliczności, zmierzały w istocie jedynie do przedłużenia postępowania.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym wskazał, że po prawomocnym rozpatrzeniu kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powinien powtórnie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W ocenie autora zażalenia, "skarżący nie powinien [...] ponosić negatywnych konsekwencji korzystania z przewidzianych w ustawie uprawnień, w tym możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Prowadząc postępowanie sądowoadministracyjne strona zobowiązana jest m.in. ponosić wydatki związane z opłaceniem pism inicjujących postępowanie w danej instancji. Do takich pisma należy skarga kasacyjna, od której wnoszący ją podmiot obowiązany jest uiścić należy wpis. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi kasacyjnej, przewodniczący wzywa wnoszącego to pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. (por. art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Dokonując kontroli instancyjnej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, odrzucającego skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że w sprawie została wypełniona hipoteza przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a., obligującego sąd do odrzucenia skargi kasacyjnej. Po uprawomocnieniu się w dniu 19 maja 2010 r. postanowienia oddalającego wniosek skarżącego w sprawie przyznania prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału Pierwszego WSA w Łodzi zasadnie uznał, że na stronie ciąży obowiązek wniesienia wpisu do skargi kasacyjnej, wobec czego zarządzeniem z dnia 1 lipca 2010 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty.
Następnie skarżący wszczął kolejne postępowanie wpadkowe, w którym nieskutecznie zmierzał do wykazania, że zaistniały nowe okoliczności faktyczne, które uzasadniałyby zmianę prawomocnego orzeczenia sądu w sprawie prawa pomocy i zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie. Na skutek wydanego w postępowaniu zażaleniowym postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r., ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został oddalony, z uwagi na niezaistnienie nowych okoliczności faktycznych sprawy, na które powoływał się wnioskodawca. W tej sytuacji, słusznie uznał Sąd pierwszej instancji, że nałożony na Sąd w art. 220 § 2 i 3 P.p.s.a. obowiązek wezwania strony do uiszczenia wpisu został wypełniony z dniem doręczenia pełnomocnikowi strony zarządzenia z dnia 1 lipca 2010 r., wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu. Nie uiszczenie przez stronę wpisu w wyznaczonym terminie oraz prawomocne rozstrzygnięcie oddalające nowy wniosek w sprawie przyznania prawa pomocy, obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi kasacyjnej bez ponownego wzywania do uiszczenia należnego wpisu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.