Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., I SA/Lu 1021/16, Wojewódzki sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę E. W.i A. W. (zwanych dalej skarżącymi) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 27 września 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r.
Sąd w uzasadnieniu wskazał, że pismo zostało skarżącym doręczone w dniu 3 października 2016 r., a skargę nadano na poczcie dopiero w dniu 4 listopada 2016 r. Sąd podkreślił, że skarga, jako nadana po terminie – podlegała odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe skarżący wskazali, że nie zapisali sobie daty otrzymania listu, a na poczcie uzyskali informację, iż przesyłkę doręczono w dniu 5 października. Od tej daty obliczyli termin do dokonania czynności i w ostatnim jego dniu – dokonali czynności, tj. wnieśli skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Z akt wynika, że decyzja została doręczona skarżącym w dniu 3 października 2016 r. a skarga wniesiona – dopiero w dniu 4 listopada 2016 r., a zatem po terminie. Prawidłowo sąd odrzucił skargę jako spóźnioną.
Wyjaśnienia skarżącego, że uzyskał nieprawidłową informację w urzędzie pocztowym nie zmieniają dat zawartych w aktach sprawy, na podstawie których orzeka sąd.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że skargę wniósł z uchybieniem terminu. Oznacza to, że sąd I instancji miał obowiązek odrzucić skargę, ponieważ wynika to wprost z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji