Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił H.W. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu sąd podkreślił, że wnioskodawczyni pomimo wezwania nie przedłożyła wymaganych dokumentów i oświadczeń, co uniemożliwiło sądowi ocenę jej aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Nie można było przyjąć, że skarżąca dopełniła wszelkich starań by w sposób pełny zobrazować swoją sytuację finansową, a w konsekwencji wykazać zasadność złożonego wniosku.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art. 32 ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 78 i 176 Konstytucji RP w związku z art. 175 § 1 i art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Wniosła o zmianę postanowienia poprzez przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uzasadnienie zażalenia zawierało jedynie wywody na temat wyższości postanowień Konstytucji RP nad ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił dlaczego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie został uwzględniony.
W zażaleniu nie przedstawiono żadnego argumentu, który by wskazywał, że postanowienie to narusza przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia przepisy. Zawiera ono natomiast wywody nie mające nic wspólnego z treścią postanowienia. Tak zredagowane pismo nie daje podstaw do merytorycznej oceny postanowienia, wobec czego należało, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzec jak w sentencji.