Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 686/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek A. D. o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem został on złożony dwa dni po terminie do jego wniesienia. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd podał art. 88 w związku z art. 87 § 1 i art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 88 zd. 1 w zw. z art. 86 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze treść powyższych przepisów, stwierdzić należy, że odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było w pełni uzasadnione. Sąd pierwszej instancji słusznie zauważył w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 25 października 2013 r., to jest z chwilą odebrania przez skarżącą postanowienia z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 686/13, o odrzuceniu skargi nadanej przez skarżącą. W dniu następnym rozpoczął więc swój bieg termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., natomiast koniec terminu przypadał na dzień 4 grudnia 2013 r. Złożenie wniosku przez skarżąca w dniu 6 grudnia 2013 r. nastąpiło już po upływie terminu określonego w ostatnim z powołanych przepisów, co – stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a. – obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia wniosku.
W konsekwencji zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem i nie narusza art. 88 zd. 1 w zw. z art. 86 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.