Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie I SA/Gd 802/09 w ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z 29 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności trzeciej i czwartej raty podatku od nieruchomości za 2008 r.
Sąd I instancji stwierdził, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako: p.p.s.a.). Wyrok w tej sprawie, oddalający skargę, został ogłoszony 19 stycznia 2010 r., zaś wniosek złożono 1 lutego 2010 r.
W dniu 12 lutego 2010 r. skarżący złożył zażalenie, w którym jako zaskarżone wskazał postanowienie WSA w Gdańsku z 5 lutego 2010 r. W uzasadnieniu zarzucił błędną interpretację prawa podatkowego, wydanie przez Urząd Miasta niewłaściwych decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. Sąd nie nakazał natomiast Burmistrzowi skorygowania decyzji, które doprowadziły do powstania nadpłat w latach 2004-2007.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 12 lutego 2010 r. Z akt sprawy wynikało, iż 5 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wydał żadnego postanowienia. Wydał natomiast dwa orzeczenia 4 lutego 2010 r., odmawiające sporządzenia uzasadnienia i przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika – radcy prawnego. Konieczne zatem było wyjaśnienie (wobec ogólnikowości uzasadnienia zażalenia), które z orzeczeń Sądu jest przedmiotem zaskarżenia i sprecyzowanie wniosków co do jego zmiany lub uchylenia.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 28 maja 2010 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 20 maja 2010 r., wzywające go do uzupełnienia wskazanych wyżej braków środka odwoławczego wyjaśnił, że datowane 12 lutego 2010 r. zażalenie dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lutego 2010 r., mocą którego ten Sąd odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego w tej sprawie 19 stycznia 2010 r. Pełnomocnik skarżącego wywiódł dalej, iż przyznając skarżącemu prawo pomocy poprzez przyznanie mu profesjonalnego pełnomocnika (który zaczął działać od 3 marca 2010 r.), Sąd I instancji dał skarżącemu szansę na naprawienie dotychczasowych błędów i zaniechań w postępowaniu przed tym sądem.
Pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie w trybie art. 86 w p.p.s.a. terminu do złożenia przez skarżącego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w tej sprawie 19 stycznia 2010 r., by strona mogła zrozumieć motywy wyroku i podjąć decyzję, czy w ogóle, a jeśli tak to w jakim trybie może ubiegać się o umorzenie należności podatkowych oraz kontestować decyzję o wymiarze podatku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W przypadku, gdy nie odpowiada ono tym wymogom, przewodniczący wzywa stronę (lub jej pełnomocnika, gdy strona działa w postępowaniu przez pełnomocnika) do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 178 p.p.s.a.).
Pismo skarżącego z dnia 20 stycznia 2010 r. (nadane 1 lutego 2010 r.) nie spełniało wymogów., o których mowa w art. 194 § 3 p.p.s.a. Braków zażalenia nie uzupełniono także w wyniku wezwania przewodniczącego do ich uzupełnienia. W wykonaniu tego zarządzenia pełnomocnik strony wskazał jedynie postanowienie, którego dotyczyło zażalenie. W terminie do ich uzupełnienia nie sprecyzował natomiast wniosków co do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia, za takie nie można bowiem uznać wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wniosku takiego nie przewiduje bowiem art. 194 § 3 p.p.s.a., ponadto wniosek taki, zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana.
Wobec powyższego wniosku tego nie może rozpoznać Naczelny Sąd Administracyjny ani w ramach rozpoznawania zażalenia, ani odrębnie, wniosek dotyczy bowiem czynności, jaka miała być dokonana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku.
Z tych względów zażalenie na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i 197 § 2 p.p.s.a. należało odrzucić.
Wniosek o przywrócenie terminu podlegać zaś będzie rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.