Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2009 r. o sygn. akt I SA/Bk 10/09 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał K. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 29 października 2008 r. nr [...] w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Na powyższe zarządzenie K. T. wniosła zażalenie, domagając się stwierdzenia bezskuteczności zarządzenia z powodów wad formalnych, co zdaniem skarżącej wymusza ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie stosownego zarządzenia. Skarżąca podniosła, że zarządzenie z dnia 13 stycznia 2009 r. nie posiada oznaczenia organu, który je wydał, niejednoznaczny jest numer wydziału wydającego decyzję, treść zarządzenia pozbawiona jest elementów sentencji oraz brak jest powołania się sekretarza sądowego na upoważnienie do uwierzytelniania odpisów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) co do zasady odpowiednie stosowanie przepisów rozdziału o orzeczeniach sądowych odnosi się do zarządzeń przewodniczącego wydawanych poza rozprawą. W związku z tym zastosowanie będzie miał w niniejszej sprawie przepis art. 138 p.p.s.a., zgodnie z którym sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenia sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Nakaz stosowania odpowiedniego oznacza, że przepis ten stosuje się z uwzględnieniem cech szczególnych zarządzenia. Zarządzenie z dnia 13 stycznia 2009 r. zawiera wszystkie wskazane w tym przepisie elementy. Wskazano w nim z imienia, nazwiska, funkcji sędziego wydającego je, określono w treści stronę poprzez podanie personaliów, przedmiot zaskarżenia, wskazano decyzję i organ ją wydający, miejsce i datę wydania, oznaczenie sprawy oraz rozstrzygnięcie obligujące stronę do wniesienia określonej opłaty sądowej, we wskazanym terminie i pod określonym rygorem.
Treść tego rozstrzygnięcia odpowiada dyspozycji art. 220 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Zarzuty dotyczące treści zarządzenia są zatem bezpodstawne. Nie podano nazwiska protokolanta gdyż zarządzenie wydawane jest na posiedzeniu niejawnym i nie sporządza się z przebiegu tego posiedzenia protokołu (art. 100 § 1 p.p.s.a.)
Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia został w sposób prawidłowy doręczony skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. Treść tego zarządzenia była dla skarżącej w pełni zrozumiała, o czym świadczy złożenia przez nią wniosku o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym.
Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.