Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r., I SA/Gd 415/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił R. J. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 lutego 2014 r. oraz decyzji Naczelnika T. Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Sąd podał, że przedmiotowy wniosek sformułowany został w skardze na decyzję. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał jedynie ogólnikowo, że za wstrzymaniem wykonania decyzji organów przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia szkód oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r., które wygasło wskutek przedawnienia. Następnie Sąd zauważył, że argumentacja skarżącego, iż zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym za 2003 r. przedawniło się, nie może być punktem odniesienia do oceny, czy wystąpiły przesłanki przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd nie dokonuje oceny merytorycznej skargi.
- 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia Sądowi pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie:
- - art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, które polegało na odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji,
- - art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, które polegało na zaniechaniu przez Sąd pierwszej instancji dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy i wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji,
- - art. 163 § 1 i § 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, które polegało na sporządzeniu przez Sąd pierwszej instancji nieprawidłowego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia stwierdził, że nie jest ono zasadne. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten wyraża zatem zasadę. Od zasady tej ustawodawca przewidział odstępstwo unormowane w kolejnych paragrafach art. 61 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie muszą więc zostać we właściwy sposób wykazane przez skarżącego, aby możliwe było przyznanie tymczasowej ochrony będącej wyjątkiem od zasady wykonania decyzji. Skarżący natomiast, poza sformułowaniem wniosku w skardze do Sądu pierwszej instancji, nie wskazała na żadne konkretne, bezpośrednie i realne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sądowi nie jest znana sytuacja majątkowa skarżącego, bowiem do akt sprawy nie zostały przedłożone jakiekolwiek dokumenty źródłowe, brak jest nawet jakichkolwiek oświadczeń strony skarżącej w tym zakresie.
W zażaleniu na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji skarżący kładzie nacisk na fakt niezgodnego z prawem wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od osób fizycznych za 2003 r. W tym zakresie skarżący wskazał na postanowienie Naczelnika T. Urzędu Skarbowego w G. z dnia 24 maja 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, postanowienie Naczelnika T. Urzędu Skarbowego w G. z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 lipca 2013 r. w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. Z tych względów, w ocenie skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji jest zasadny. Argumentacja tego rodzaju jest jednak całkowicie chybiona, skoro legalność zaskarżonej decyzji podatkowej zostanie dopiero zbadana w postępowaniu sądowoadministracyjnym i znajdzie odzwierciedlenie w wyroku Sądu pierwszej instancji. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pozostają bez związku z zarzutami skargi, jakie strona kieruje wobec decyzji podatkowej.
Ponieważ skarżący nie wykazał, że spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.