Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. S. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Lu 718/12, na podstawie którego wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kwocie 100 zł.
Pismem z dnia 12 lutego 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r., wnosząc o jego uchylenie lub uzupełnienie odnośnie innych próśb, które wniósł do władz administracyjnych, sądów cywilnych oraz administracyjnych, gdyż nie zostały merytorycznie zauważone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.