Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 773/16, w którym odrzucono zażalenie S. J. (dalej: skarżący, strona) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o ponownym wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia.
W motywach orzeczenia sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2017 r.
Nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, pismem z dnia 21 lipca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II FZ 524/17, oddalił Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec prawomocności postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego i tym samym wyczerpania przez skarżącego trybu odwoławczego w zakresie wpisu od zażalenia, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządził ponowne przesłanie skarżącemu odpisu zarządzenia z dnia 22 czerwca 2017 r. o wezwaniu go do uiszczenia wpisu sądowego.
Pismem z dnia 15 grudnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie skarżącego wyjaśniając, iż rzeczone zarządzenie z 1 grudnia 2017 r. nakazywało ponownie doręczyć skarżącemu prawomocne zarządzenie z 22 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Sąd podkreślił, iż ponowne wysłanie tego zarządzenia miało charakter czynności materialno-technicznej, niemieszczącej się w katalogu zarządzeń podlegających zaskarżeniu.
Pismem z dnia 2 lutego 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Ponieważ skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wobec nieuiszczenia przezeń wpisu od zażalenia, zasadnie został wezwany do uregulowania należnej opłaty.
Wobec wyczerpania przez skarżącego trybu odwoławczego w odniesieniu do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, rzeczone zarządzenie stało się prawomocne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu. Czynność w postaci ponownego wysłania przez Sąd do skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego była następstwem zakończenia procedury odwoławczej od zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w zaskarżonym postanowieniu, miała ona charakter materialno-techniczny i nie podlega kontroli instancyjnej. Jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej, ani w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 p.p.s.a., ani w innych przepisach szczególnych nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju zarządzenie. W związku z tym słusznie Sąd pierwszej instancji uznał je za niedopuszczalne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia