Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r., III SA/Łd 890/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił D.K. (zwanej dalej skarżącą) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 15 października 2009 r. określającej zobowiązanie podatkowe. Sąd pierwszej instancji wskazał, że kwestia określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym oraz kwestia zawieszenia postępowania egzekucyjnego to dwie odrębne sprawy. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 15 października 2009 r. nie mógł być rozpoznany w postępowaniu ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 21 sierpnia 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.) i wskazała nowe okoliczności faktyczne, tj. dowód, że z jej emerytury dokonuje się potrąceń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
3. Ustawodawca rozszerzył możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na te akty, które zostały wydane we wszelkich postępowania, ale w granicach "tej samej sprawy". Akty wydane w granicach "tej samej sprawy" to te, które są tożsame podmiotowo i przedmiotowo.
Trafnie wskazał sąd pierwszej instancji, że wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego nie jest możliwe w postępowaniu wszczętym ze skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Oba te postępowania w dalszej perspektywie w istocie dotyczą finansów skarżącej, z tego powodu postrzega je ona jako jedno. Jednakże z punktu widzenia procedury są to dwa odrębne postępowania. Podmiot (osoba skarżącej) jest wspólny dla obu spraw, ale przedmiot jest inny. Inna jest podstawa prawna.
|Należy wskazać stanowisko zaprezentowane w innym postanowieniu Naczelnego Sądu administracyjnego, np. w II FZ 71/15 z dnia| |
|16 kwietnia 2015 r. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że: "Gdy strona żąda | |
|wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej (w tej sprawie to decyzja DIS | |
|z dnia 15 października 2009 r. określająca zobowiązanie podatkowe za 1999 r.), a sprawa sądowoadministracyjna nie wiąże | |
|się z wymiarem, | |
|a jedynie z kwestią formalnoprawną (dotyczy postanowienia DIS w Łodzi | |
|z dnia 21 sierpnia 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego), to nie mamy do czynienia z | |
|omawianą | |
|tożsamością przedmiotową. Stanowisko to jest już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone (postanowienia NSA z | |
|dnia | |
|12 czerwca 2012 r., II FZ 441/12, z dnia 28 czerwca 2012 r., I FZ 216/12; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). | |
|Podobnie, NSA w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2013 r., I GZ 539/13 wskazał, że: Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie| |
|siedmiu sędziów, w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), stwierdził że o | |
|postępowaniach prowadzonych | |
|w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową | |
|i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego | |
|przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. | |
|Trafnie sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji DIS w Łodzi z dnia 15 października 2009 r. Sąd nie | |
|mógł wstrzymać wykonania tej decyzji w tym postępowaniu i żadne okoliczności podnoszone przez skarżącą nie zmienią tego. | |
|4. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 | |
|p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. | |