Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II FZ 149/16, oddalił zażalenie A. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 646/15.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią wyroku.
Na stronie drugiej uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wpisano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Właściwa siedziba Sądu wynika bezsprzecznie z akt sprawy. Omyłkę tą należało sprostować z urzędu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.