Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 314/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R. A. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 31 stycznia 2020 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżący odebrał zaskarżone postanowienie 4 lutego 2020 r., w związku z czym ostatni termin do wniesienia skargi przypadał na 5 marca 2020 r. Następnie Sąd podkreślił, iż analiza akt wskazuje, że Skarżący złożył przedmiotową skargę do administracji aresztu śledczego w którym przebywa w dniu 6 marca 2020 r. Powołując się na powyższe okoliczności WSA uznał skargę za spóźnioną i odrzucił ją na podstawie art. 53 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Pismem z 5 października 2020 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z 31 lipca 2020 r., wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu Skarżący powołał się na specyficzną - w jego ocenie - organizację pracy aresztu śledczego w którym aktualnie przebywa. Wskazał, iż korespondencja odbierana najpierw trafia aresztu śledczego, a następnie kolejnego dnia przekazywana jest osadzonym. Skarżący podniósł również, że sporną korespondencję otrzymał 5 lutego 2020 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy odwołać się do tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowych zasad i trybu doręczania pism organów procesowych w postępowaniu karnym (Dz.U. 2018 poz. 553).
Zgodnie z treścią § 8 ust. 1 powołanego aktu "Jeżeli przesyłka ma być doręczona osobie określonej w art. 134 § 1 Kodeksu postępowania karnego za pośrednictwem przełożonego, do przesyłki dołącza się dwa formularze pokwitowania odbioru – jeden dla adresata i jeden dla organu przełożonego adresata." Z kolei ust. 2 stanowi, że "Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie doręczenia przesyłki osobie pozbawionej wolności za pośrednictwem administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego."
Stosownie do treści art. 134 § 2 Kodeksu postępowania karnego. "Osobom pozbawionym wolności doręcza się pismo za pośrednictwem administracji odpowiedniego zakładu."
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę wskazał, iż Skarżący przekroczył termin do jej wniesienia, oceniając ten fakt na podstawie potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 9 akt administracyjnych). Należy jednak wskazać, że Sąd pierwszej instancji niedostatecznie zbadał prawidłowość doręczenia korespondencji.
Powyższe potwierdza okoliczność, iż formularz pokwitowania odbioru korespondencji kierowanej do Skarżącego (k. 9 akt administracyjnych) nie zawiera pieczęci aresztu śledczego, ponadto podpisane zostało w sposób znacznie utrudniający lub uniemożliwiający identyfikację danych osoby która złożyła podpis na rzeczonym potwierdzeniu. Dodatkowo brak jest formularza pokwitowania odbioru korespondencji przez Skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa również, że z analizy akt sprawy wynika, że wcześniejsze przesyłki kierowane do Skarżącego (k. 40-41 akt sądowych) zawierały dwa formularze pokwitowania odbioru – jeden dla adresata (na którym widnieje podpis Skarżącego wraz z datą otrzymania korespondencji) i jeden dla organu przełożonego adresata, który zawiera imię i nazwisko pracownika odbierającego korespondencję oraz pieczęć aresztu śledczego.
Ponadto, z pisma Dyrektora Aresztu Śledczego w O., stanowiącego odpowiedź na prośbę Skarżącego o udostępnienie informacji w zakresie korespondencji, również nie wynika kiedy Skarżący otrzymał sporną przesyłkę. Pismo to zawiera tylko informację o dacie wpływu korespondencji do jednostki oraz datę wysłania korespondencji zwrotnej przez Skarżącego.
Powyższe okoliczności w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, świadczą o nieprawidłowości doręczenia spornej przesyłki Skarżącemu, bowiem naruszono wyżej przytoczone przez Sąd regulacje, a w konsekwencji prowadzą do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.