Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 540/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 540/07. Powodem było nieopłacenie skargi kasacyjnej- w zakresie wpisu stałego- wniesionej przez pełnomocnika skarżącej radcę prawnego P. S. Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie podnosząc zarzut naruszenia: art. 231 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu podkreślono, iż w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy dotyczące wpisu stosunkowego, gdyż przedmiotem postępowania - co zostało wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia- jest określenie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z uwagi na przedmiot, wpis winien być stosunkowy
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma ustalenie charakteru wpisu należnego od skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Treść powołanego przepisu wskazuje w jakich kategoriach spraw pobiera się wpis stały, a w jakich wpis stosunkowy. Dychotomiczny podział obu kategorii, nie jest jednak podziałem prostym, gdyż użyte, w przepisie sformułowanie "...w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne..." jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi-Komentarz, Zakamycze 2005, s. 231).
Dlatego też bardziej trafne jest określenie " spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne " jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie. Należy wskazać, że wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym od orzeczenia Sądu I instancji oddalającego skargę. Natomiast skarga została wniesiona na decyzję kasacyjną (uchylającą decyzję organu podatkowego I instancji w trybie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ) Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Zatem spór w jaki wdała się strona nie sprowadza się w istocie do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, ale toczy się co do samej zasady, tj. istnienia podstaw dla uchylenia decyzji do ponownego rozpatrzenia (art. 233 § 2 OP).
Decyzja wydana przez organ odwoławczy nie nakłada więc na stronę określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala, zatem wpisem właściwym jest wpis stały. Szczegółowe określenie kategorii spraw podlegających opłacie stałej znajduje się w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 tego rozporządzenia w sprawach skarg dotyczących zobowiązań podatkowych pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł. A zatem wpis od skargi kasacyjnej w takiej sytuacji wynosi 250 zł (§ 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 powołanego wyżej rozporządzenia). To, że w wyniku skargi kasacyjnej, bądź skargi o wznowienie postępowania dla ustalenia wysokości wpisu dokonuje się czynności arytmetycznej (wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi) nie zmienia faktu, że wpis ten wciąż posiada charakter wpisu stałego.
O takim charakterze spornego wpisu i podstawie prawnej, z której wynikała jego wysokość (§ 2 ust. 3 pkt 12 ww. rozporządzenia RM z 16.12.2003 r.) - informował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - już w pierwszym piśmie kierowanym do skarżącej - tj. zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 27 lipca 2007 r., wzywającym ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (K-10 i K-15 akt sądowych). Jednocześnie należy podkreślić, że przyznanie skarżącej prawa pomocy (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 września 2007 r.) obejmowało zwolnienie skarżącej w całości z wpisu sądowego od skargi wniesionej do sądu I instancji, lecz jego zakres nie obejmował zwolnienia od wpisu należnego od skargi kasacyjnej, której dotyczy obecny spór.
Sąd I instancji był więc uprawniony - stosowanie do regulacji zawartej w art. 221 p.p.s.a. odrzucić skargę kasacyjną, wniesioną przez pełnomocnika skarżącej radcę prawnego, z uwagi na jej nieopłacenie i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.