Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił spółce A. Sp. z o.o z siedzibą w P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca wykazywała w ostatnich latach straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże prowadzi ona nadal działalność, na co wskazuje treść deklaracji VAT za październik, listopad i grudzień 2009 r., w których spółka wykazała powstanie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów. Ponadto nie przedstawiła dokumentów pozwalających na obiektywną ocenę jej aktualnej sytuacji finansowej – w tym nie poparła dowodami swych twierdzeń w zakresie braku zwrotu środków zajętych przez urząd skarbowy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Zarzuciła naruszenie art. 255 i 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) poprzez zaniechanie wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym przyjęciu że spółka kontynuuje działalność wbrew treści oświadczenia Prezesa Zarządu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Rozpatrując wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym Sąd dysponował danymi zawartymi w formularzu oraz dokumentami o jakie strona została wezwana. W aktach sprawy znajdują się odpisy zeznań rocznych za lata 2007 i 2008, odpisy bilansów oraz zysków i strat za lata 2007-2009, sprawozdanie finansowe za rok 2007 i 2008, wyciągi z rachunków bankowych prowadzonych na rzecz spółki za ostatnie 3 miesiące oraz odpisy deklaracji VAT-7 za okres październik – grudzień 2009. Ponadto znajduje się oświadczenie Prezesa Zarządu z dnia 23 lutego 2010 r., w którym wyjaśniono brak zeznania podatkowego za rok 2009 oraz brak sprawozdania finansowego za ten sam rok, podane są koszty utrzymania siedziby spółki z podkreśleniem, że zobowiązań tych spółka nie reguluje. Prezes Spółki oświadczył także, że spółka nie zatrudnia pracowników i nie prowadzi działalności gospodarczej.
W uzasadnieniu postanowienia sąd wojewódzki w żaden sposób nie odniósł się do informacji zawartych w aktach sprawy. Nie przeprowadził ich szczegółowej analizy. Ponadto Spółka nie została wezwana do przedłożenia dokumentu potwierdzającego braku zwrotu zajętych środków przez urząd skarbowy, tym samym brak tego dokumentu nie może stanowić negatywnej przesłanki.
Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu powinien odnieść się szczegółowo do danych przedstawionych przez stronę, a zawartych w aktach sprawy. Jeżeli Sądu uzna, że dostępne informacje są niewystarczające do oceny sytuacji finansowej spółki winien skorzystać z uprawnienia wynikającego z art. 255 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 §1 w związku a art. 197 § 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.