Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 lipca 2014 r., I SA/Łd 787/14, pełnomocnik skarżącej, B.K. został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r, poz. 270.)- dalej "P.p.s.a." w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193; dalej jako: "rozporządzenie"), do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 30 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.
- 2. Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła zażalenie. Uzasadniając swoje żądanie, skarżąca wskazała na swoje "bardzo duże obciążenie finansowe".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 P.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł w przypadku należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem do kwoty 10.000 zł.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja dyrektora izby skarbowej utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie 1707 zł. Decyzja ta dotyczy zatem określenia wymiaru podatku i nakładała na stronę określony obowiązek spełnienia należności pieniężnej. W niniejszej sprawie skarga na decyzję organu drugiej instancji podlegała więc z mocy art. 231 P.p.s.a. wpisowi stosunkowemu, a jego wysokość wynikała z przywołanego przez wojewódzki sąd administracyjny § 1 pkt 1 rozporządzenia. Biorąc pod uwagę wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (1707 zł) uznać należy, że wpis w sprawie został określony prawidłowo na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów.
Skoro skarżąca nie była osobą zwolnioną z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych a wniesione przez nią pismo podlega opłacie, to należy uznać, że zgodnie z ww. art. 220 § 1 zd. drugie P.p.s.a. prawidłowo przewodniczący wezwał wnoszącą pismo, aby uiściła opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.
Bez wpływu na ocenę prawidłowości zarządzenia o wpisie w przedmiotowej sprawie pozostaje wskazane przez skarżącą "bardzo duże obciążenie finansowe". Powyższa okoliczność stanowiła natomiast przedmiot oceny w ramach badania zasadności wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.