Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 159/17

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Bogdan Lubiński
Rozpoznanie
w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażaleń G. R. i W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 w zakresie odrzucenia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi G. R. i W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r.

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenia.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. R. i W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 października 2015 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący pismem z dnia 19 listopada 2015 r. wnieśli skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na doręczenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 04 stycznia 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w osobnych pismach wnieśli o przyznanie im prawa pomocy. Następnie skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu 01 marca 2016 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając na uwadze, że skarżąca mimo wezwania do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu nie uczyniła tego, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r., skarżąca wniosła sprzeciw na wskazane powyżej orzeczenie referendarza sądowego wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wskazane ostatnio orzeczenie referendarza sądowego po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej utrzymano w mocy postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15. Z kolei wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy odrzucono postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15. Następnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 02 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 oddalono wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazane ostatnio postanowienie referendarza sądowego tutejszego sądu utrzymano w mocy postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 08 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15. Zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt II FZ 449/16. Z kolei zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 08 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2387/15 zostało odrzucone postanowieniem NSA z dnia 25 października 2016 r., sygn. akt II FZ 679/16.

Z uwagi na prawomocne zakończenie postępowań z wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 09 listopada 2016 r., wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 04 stycznia 2016 r., o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego doręczono skarżącym dnia 02 grudnia 2016 r. (k. 129 i 130 akt sądowych), co oznacza, że wynoszący 7 dni termin na opłacenie skargi mijał z dniem 09 grudnia 2016 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu wynika, że skarżący nie uiścili wymaganego wpisu od skargi (k. 133 akt sądowych).

Sąd pierwszej instancji - odrzucając skargę - stwierdził, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego. W odpowiedzi na pierwsze z zarządzeń Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożyli wnioski o przyznanie im prawa pomocy – oznacza to, że z chwilą złożenia tych wniosków pierwsze z zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu sądowego utraciło moc. Jednak po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącym prawa pomocy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 09 listopada 2016 r., doręczono skarżącym w dniu 02 grudnia 2016 r. (k. 129 i 130 akt sądowych) wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 04 stycznia 2016 r., wzywającego do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika przy tym z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu, skarżący w terminie otwartym do opłacenia skargi nie uiścili należnego wpisu (k. 133 akt sądowych).

Skarżący złożyli zażalenia na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał Skarżących do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić.

Ponadto należy wskazać, że w zażaleniach Skarżący nie zawarli żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

[pic]

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.