Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 stycznia 2022 r., I SA/Bk 592/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 2 listopada 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca została wezwana – na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 grudnia 2021 r. – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, jednakże wpis ten nie został uiszczony. Stąd Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: P.p.s.a) odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu.
W piśmie z 30.1.22 r., zakwalifikowanym jako zażalenie na powyższe postanowienie, Skarżąca podniosła, że z wezwaniem do uiszczenia wpisu się zapoznała i "nic nie zrozumiała". Jednocześnie zażądała zwrotu wszystkich zapłaconych podatków i wyraziła stanowczy sprzeciw wobec "domniemania", iż jest osobą fizyczną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżąca została skutecznie wezwana przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi (k. 24 akt). Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona (k. 25 akt), sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę odrzucić. Wymaga także podkreślenia, że w zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca nie wnosiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych ani ustanowienia pełnomocnika pomimo prawidłowego pouczenia o uprawnieniu do złożenia takiego wniosku (k.22 i 25 akt).
Na marginesie powyższych rozważań warto przypomnieć treść art.84 Konstytucji RP, zgodnie z którym "Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie". Norma ta statuuje powszechny obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, który dotyczy "każdego", każdej jednostki.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.