Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1661/15, mocą którego oddalono wniosek K. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 17 września 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia kary prorządowej.
W motywach orzeczenia Sąd, powoławszy się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że przesłanką niezbędną dla udzielenia ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu lub czynności, którego wniosek dotyczy. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania.
Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jako odmowne nie rodzi dla strony żadnych praw ani obowiązków określonych prawem materialnym, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy; nie nadaje się do wykonywania w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji. Z tych względów nie jest możliwe procedowanie w zakresie pozbawienia takiej decyzji skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej.
W zażaleniu od tego postanowienia skarżący stwierdził, że Sąd odniósł się do "odmownego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, nie wziął jednak pod uwagę faktu, iż w związku z tym w mocy pozostaje postanowienie Naczelnika Izby Skarbowej o nałożeniu kary pieniężnej", które podlega wykonaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. instytucja to wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności administracyjnej. Nie może budzić wątpliwości, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Kwestia wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne, które nie powodują zmian w zakresie praw lub obowiązku strony.
Oczywiste jest, że nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania akt, który wykonaniu nie podlega. W analizowanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G., w którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o odmowie uchylenia kary porządkowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest to postanowienie, które nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Nie jest bowiem możliwe zweryfikowanie skutków "wykonania" tego rodzaju postanowienia pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie.
Dodać należy, że art. 61 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wstrzymania wykonania jedynie zaskarżonej decyzji (postanowienia), a więc aktu wydanego w ramach danego postępowania administracyjnego, którego dotyczy sprawa sądowoadministracyjna. Z tego powodu nie jest możliwe doprowadzenie w niniejszym postępowaniu ‒ dotyczącym wniosku skarżącego o uchylenie kary porządkowej ‒ do wstrzymania wykonania postanowienia, w którym karę tę nałożono. Postanowienie o nałożeniu kary wydane było w odrębnym postępowaniu i wyłącznie w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym nałożenia na skarżącego kary Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu jego wykonania.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.