Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1662/15, mocą którego oddalono wniosek K. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 sierpnia 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary prorządowej (1500 zł).
W motywach orzeczenia Sąd, powoławszy się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący wbrew wymogowi wynikającemu z tego przepisu nie uzasadnił swojego wniosku; nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie, które w jego ocenie uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla skarżącego.
Z uwagi na brak danych nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd dodał, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie mogą być ewentualne uchybienia organów podatkowych, do których Sąd nie jest uprawniony odnieść się na obecnym etapie postępowania.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że zaskarżone przez niego do Sądu postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej zostało wydane z naruszeniem prawa, co uzasadnia wstrzymanie jego wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo wskazał, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie przez skarżącego, że w związku z wykonaniem tego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W analizowanej sprawie skarżący nie wskazał na jakiekolwiek zagrożenia wynikające z wykonania postanowienia o nałożeniu na niego kary porządkowej. Sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że przekonanie skarżącego o wadliwości zaskarżonego postanowienia nie należy do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Fragment orzeczenia powołany przez skarżącego w zażaleniu nie dowodzi natomiast, że wadliwość zaskarżonego aktu uzasadnia wstrzymanie jego wykonania. Wynika z niego natomiast, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W tym sensie przesłanki wstrzymania wykonania aktu należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.