Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II FZ 165/10

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z 24 lutego 2010 r., I SAB/Go 48/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Z. na rzecz T. S.A. w Z. kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
2. 2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji stanie faktycznym: postanowieniem z 18 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Z. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Pełnomocnik skarżącego równocześnie ze zgłoszeniem swojego udziału w postępowaniu w piśmie z 15 lutego 2010 r. (wpływ 17 lutego 2010 r.) wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
3. 3. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie sąd pierwszej instancji wskazał, iż zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Organ, którego bezczynność zaskarżono, po wniesieniu skargi wydał w dniu 15 lutego 2010 r. stosowne postanowienie, co jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca w ramach prawa pomocy została zwolniona od wpisu od skargi. Następnie sąd wskazał co należało zaliczyć do kosztów postępowania sądowego podlegających zwrotowi.
4. 4. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez dyrektora izby skarbowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

1. 5. Zażalenie jest zasadne ale z innych przyczyn niż wskazane przez dyrektora izby skarbowej.

Na wstępie wskazać należy, iż postanowienie WSA z 18 lutego 2010 r., umarzające postępowanie na bezczynność dyrektora izby skarbowej w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym stało się prawomocne, gdyż postanowieniem z 21 kwietnia 2010 r., I SAB/Go 48/09 odrzucono skargę kasacyjną dyrektora izby skarbowej. W związku z powyższym kwestia prawidłowości podstawy prawnej podjętego przez sąd pierwszej instancji postanowienia o umorzeniu postępowania, nie podlega badaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. skarżący może uzyskać zwrot kosztów, gdy najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia zgłosi taki wniosek. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów w orzeczeniu umarzającym postępowanie z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 209 p.p.s.a.). Wskazać jednak należy, że gdy sąd nie rozstrzygnie o zwrocie kosztów mimo wniosku strony, może ona złożyć wniosek o uzupełnienie orzeczenia w tym zakresie. Zgodnie bowiem z art. 157 p.p.s.a. (który na mocy art. 166 p.p.s.a. ma zastosowanie do postanowień) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W aktach sprawy brak jest jednak takiego wniosku strony. Tymczasem sąd pierwszej instancji wydał odrębne postanowienie dotyczące zasądzenia kosztów na rzecz spółki, jako podstawę wskazując art. 201 § 1 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ani ten ani żaden inny przepis p.p.s.a. w stanie faktycznym sprawy niniejszej nie przewiduje możliwości zasądzenia kosztów z urzędu. Ponieważ art. 201 § 1 p.p.s.a. nie może stanowić samodzielnej podstawy do zasądzenia kosztów w odrębnym postanowieniu, zaś art. 157 p.p.s.a. nie daje podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia z urzędu, wydanie zaskarżonego postanowienia było niedopuszczalne.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.