Uzasadnienie
1. Zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ustalił K. G. i K. G. wpis od skargi w kwocie 500 zł. Jako podstawę prawną wskazano § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
2. Na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli zażalenie. Zarzucili w nim naruszenie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Ponadto wskazali na naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu na kwotę 500 zł, w sytuacji gdy zaskarżony akt nie obejmował zobowiązania podatkowego oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie.
3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest zasadne. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały na podstawie art. 231 p.p.s.a. Uproszczenie zastosowane w powołanym przepisie budzi wątpliwości interpretacyjne. Przede wszystkim należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych nie są należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego przepisu wynika bez wątpienia, że zasadą w takich sprawach w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest pobieranie wpisu stosunkowego.
Uregulowanie zawarte w zdaniu pierwszym § 1 cytowanego rozporządzenia w sprawie wpisu lepiej oddaje istotę wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W tym przepisie, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem"
W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący twierdzą, że należy im się zwrot nadpłaconego podatku w kwocie 1818 zł. Natomiast organ podatkowy stoi na stanowisku, że podatek został słusznie zapłacony, a zwrot się nie należy. Istotą sprawy jest zatem stwierdzenie istnienia, bądź nieistnienia należności pieniężnej w określonej wysokości. Z tego względu konieczne jest uznanie, że w niniejszej sprawie od skargi należny jest wpis stosunkowy, a jego wysokość wynika z § 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadku, gdy wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł wpis stosunkowy wynosi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W przedmiotowej sprawie wpis należny od skargi wynosi 100 zł, niesłusznie więc wezwano skarżących do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.