Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 178/09, wydanym na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek T. U. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 28 listopada 2008 r., Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych –odpowiedzialności płatnika za sierpień 1999 r.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że po złożeniu skargi T. U. został wezwany przez WSA do uzupełnienia jej braku formalnego przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżący został poinformowany, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi.
Brak nie został uzupełniony. Sąd postanowieniem z 6 kwietnia 2009 r., doręczonym stronie 24 kwietnia tego roku skargę odrzucił.
Pismem z 16 maja 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie uchybionego terminu, wyjaśniając, że wezwania nie mógł odebrać osobiście; zrobiła to jego żona, która jest leczona z powodu schorzenia psychiatrycznego.
Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. W piśmie z 23 czerwca skarżący oświadczył, że wniosek o przywrócenie terminu złożył niezwłocznie po ustaniu przyczyny jego uchybienia i równocześnie wyjaśnił, że o postanowieniu WSA dowiedział się w dacie jego doręczenia, tj. 12 maja i tą datę należy traktować jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu.
WSA wskazał, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone na adres skarżącego 24 kwietnia, a nie jak sugeruje 12 maja 2009 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie terminu zakreślonego w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tej przyczyny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 tej ustawy.
W zażaleniu na postanowienie T. U. wniósł o jego uchylenie, wyjaśniając, że spełnił wszystkie wymagania, jakie kierował do niego Sąd. W szczególności zachował wymogi dotyczące instytucji przywrócenia terminu. Było bezspornym, że zachował 7dniowy termin od daty doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi; w tym terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu. 12 maja jest datą, którą należy potraktować jako ustanie przyczyny uchybienia terminu. WSA w Gliwicach niesłusznie wskazał datę 24 kwietnia jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie miało uzasadnione podstawy.
Przed podjęciem kwestionowanego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wyjaśnił okoliczności doręczenia przesyłki zawierającej 11 postanowień z 6 kwietnia 2009 r. Została ona skierowana na imię, nazwisko i adres skarżącego: T. U., ul. G [...] [...] C. Odbiór przesyłki potwierdził natomiast J. G. z Firmy Z. (nazwa odbita niedokładnie) [...] C., ul. G. [...], który wylegitymował się pełnomocnictwem [...] jako osoba uprawniona do odbioru przesyłki. Data odbioru na pocztowym potwierdzeniu odbioru dwukrotnie odbita została mechanicznie, tak samo na obu stronach tego dokumentu. Te okoliczności w zestawieniu z treścią zamieszczoną na przedstawionej przy zażaleniu (kserokopii) kopercie, w której nadana została w dniu 21 kwietnia 2009 r. w Urzędzie Pocztowym G [...] przesyłka skierowana do skarżącego w sprawach oznaczonych jako I SA/Gl 178/09 do I SA/Gl 188/09, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego świadczą o konieczności ustalenia, jaka była zawartość przesyłki awizowanej powtórnie w maju (dzień odbity na datowniku niewyraźnie) 2009 r. i kiedy postanowienia zostały faktycznie doręczone (postępowanie reklamacyjne).
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.