Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 431/14 pozostawiono bez rozpoznania wniosek K. M. (zwanego dalej "skarżącym") z dnia 25 kwietnia 2014 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu wskazano, że wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2014 r. skarżący został wezwany m. in. o nadesłanie odpisu wniosku, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący podniósł, że nie może sporządzić odpisu wniosku, albowiem sporządzał go na dzienniku podawczym Sądu, tylko w jednym egzemplarzu.
Wobec powyższego, biorąc pod uwagę treść uchwały NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13, wobec nie przedłożenia odpisu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie wniesiono o jego zmianę w sposób umożliwiający rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Autor zażalenia uznał, że jego wyjaśnienia zostały przez Sąd przyjęte zapewne ze zrozumieniem i bez zastrzeżeń, skoro jako jedyną przyczynę pozostawienia wniosku bez rozpoznania wskazano brak odpisu wniosku. Wskazał, że w wyjaśnieniu powodu braku załączenia odpisu jako przyczynę podał okoliczności niezwłocznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, zaraz po tym jak zorientował się podczas pobytu w Sądzie Okręgowym dla Krakowa w związku z pełnionymi obowiązkami biegłego sądowego - że nadesłana mu przez Sąd korespondencja zawieruszyła się w pliku innej korespondencji sądowej, jaką otrzymuje w dużych ilościach. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył niezwłocznie w siedzibie Sądu, w pośpiechu z życzliwą pomocą osoby obsługującej dziennik podawczy Sądu, która również nie zwróciła uwagi na składanie wniosku w jednym egzemplarzu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Celem ww. przepisów jest umożliwienie innym stronom postępowania ustosunkowanie się do wniesionego pisma procesowego i obronę swych praw. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany m. in. o nadesłanie odpisu wniosku, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jednak nie uczynił jemu zadość.
Bez wątpienia nienadesłanie odpisu wniosku stanowi istotny brak, który uzasadniał wezwanie strony skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. do jego uzupełnienia. Skoro skarżący nie uzupełnił we wskazanym terminie ww. braku, do czego został prawidłowo wezwany, to zasadnie Sąd I instancji pozostawił bez rozpoznania jego wniosek.
Należy wskazać, że w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".
Zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem. Stronie, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. umożliwiono uzupełnienie braków wniosku, z czego jednak nie skorzystała. W konsekwencji obarczają ją procesowe skutki zaniedbania jakiego się dopuściła.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.