Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007 r. odrzucił zażalenie S. J. na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braku zażalenia w postaci nadesłania jego odpisu.
Na powyższe orzeczenie strona złożyła kolejne zażalenie, w którym wniosła o jego "usunięcie" i "wydanie nowego postanowienia zgodnego z prawem najwyższym Konstytucją Polski."
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż postanowienie sądu pierwszej instancji zawiera szereg błędów oraz zakwestionował prawidłowość doręczenia przesyłki, zawierającej wezwanie do nadesłania odpisu wcześniejszego zażalenia. Na zakończenie stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi blokuje mu prawo do obrony, do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy oraz zamyka mu drogę sądową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niezasadne, dlatego też podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 176 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których stosownie do art. 47 § 1 u.p.p.s.a. zalicza się dołączenie jego odpisów dla pozostałych stron postępowania. Brak odpisu zażalenia stanowi więc brak formalny, który strona na podstawie art. 49 § 1 u.p.p.s.a. powinna uzupełnić w wyznaczonym przez sąd terminie.
Skoro strona do powyższego obowiązku, pomimo wezwania, nie zastosowała się, Sąd pierwszej instancji był w pełni uprawniony, aby zażalenie odrzucić na podstawie art. 197 § 1 w zw. z art. 193 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a..
W przedmiocie prawidłowości dokonanego w sprawie doręczenia należy stwierdzić, iż na przesyłce dołączonej do akt sprawy, która zawierała wezwanie widnieje adnotacja, iż adresat nie był obecny w miejscu zamieszkania w momencie doręczania przesyłki. Na kopercie natomiast znajduje się potwierdzenie, iż była ona dwukrotnie awizowana, co pozwoliło na potraktowanie jej przez sąd jako prawidłowo doręczonej zgodnie z treścią art. 73 u.p.p.s.a., w rozumieniu nadanym przez wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 (opublikowany w: OTK-A 2006/2/20).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.